UIT HET NIEUWSTE FEYENOORD MAGAZINE


MARIO BEEN OP DE BANK BIJ ‘OME GERARD’

Een boterletter stond vijftig jaar geleden aan de basis van de vriendschap tussen Gerard Meijer (84) en Mario Been (56). Inmiddels vieren de twee ras-Feyenoorders al ruim twintig jaar samen vakantie, vertelden ze in het nieuwste Feyenoord Magazine. Heb je het verhaal gemist? Lees het dan in dit Online Feyenoord Magazine!

Mario Been drukt zijn lippen op de gladgeschoren wangen van Gerard Meijer. Meijer de zijne op het al even onbehaarde gezicht van Been. Al sinds Been begin jaren negentig terugkeerde van zijn Italiaanse avontuur, groeten beide Feyenoorders elkaar op mediterrane wijze. Ooit kreeg de oud-speler van Feyenoord twee van zulke zoenen van de president van AC Pisa, die Been voor een miljoen gulden kwam weghalen uit Rotterdam. Zaakwaarnemer Hans Kraay senior vroeg meteen het dubbele salaris. Been schiet in de lach: ‘Kraay zei: “Die man is helemaal gek van jou, Mario!” Later bleek natuurlijk dat alle Italiaanse mannen elkaar zoenen. Wisten wij toen veel… Die president ging drie wijntjes verder trouwens wel akkoord met dat salaris.’

Ruim dertig jaar later staat Been met de broek op zijn enkels in de gastenkleedkamer van De Kuip. ‘Mag ik deze nog wel aanhouden?’ vraagt hij grijnzend, wijzend naar zijn onderbroek. Dat lijkt de fotograaf een goed idee, en niet alleen omdat er net een groep mensen langsloopt die een rondleiding volgt. Wel mag Been van de fotograaf even zijn gezicht vertrekken, alsof Meijer hem niet liefdevol aait maar keihard masseert. De voormalig verzorger knijpt even in de tepel van zijn voormalig pupil. Dat helpt. Klik, doet de camera.

Het bovenlichaam van Been is roodbruin. Het logische gevolg van zijn overwintering aan de Costa del Sol, waar hij een appartement bezit. La Carihuela is ook de vaste vakantiebestemming van Meijer. ‘Van de zomer gaan we weer hè, ome Gerard?’, zegt Been.

‘Van 7 mei tot 18 juli. Tweeënhalve maand.’ Meijer hoeft niet in zijn agenda te kijken.
Been knikt: ‘Twee keer per week sporten we daar samen. Lekker, en dan vooral het gedeelte na het fietsen, als we kunnen uithijgen in het zwembad.’

‘Fit blijven, dat moet je op mijn leeftijd,’ zegt Meijer. ‘De zon is ook goed voor mijn Parkinson. Dan is alles wat minder stijf.’

‘Ik heb vaak gezegd: verkoop de hele boel en ga lekker in Spanje wonen.’ Been knikt in de richting van Meijer. ‘Maar hij wil er niet aan.’
‘Van die Parkinson word ik gek, maar ik kan niet zonder Feyenoord,’ reageert de clubambassadeur. ‘Ik moet hier een paar keer per week zijn. Pas ben ik weer goedgekeurd voor mijn rijbewijs, dus ik kan weer een paar jaar vooruit.’

‘Mooi hè?’, zegt Been. ‘Gerard hoort hier, Feyenoord is zijn lust en zijn leven. Dat de club zo met hem omgaat, heeft hij zelf verdiend. Gerard is een bolwerk. Soms hoorde ik gastjes van 20, 25 jaar “Hé, Gerard!” roepen. Dat irriteerde me mateloos. Zo’n man spreek je aan met meneer Meijer of ome Gerard. Voor mij zal dat altijd zo blijven.’

‘Mario heeft veel respect en waardering voor me, maar ik ook voor hem,’ zegt Meijer, terwijl hij zijn hand op Beens schouder legt. ‘Op vakantie doen we waar we zelf zin in hebben. Maar uiteindelijk zoeken we elkaar altijd weer op en zien we elkaar dan bijna dagelijks. Mario is een goed ventje.’

Mario Been


‘Ik heb vaak tegen Gerard gezegd: verkoop de hele boel en ga lekker in Spanje wonen’

BOTERLETTER
Dat zag Meijer vijftig jaar geleden al, toen de zevenjarige Mario ineens met een boterletter in zijn massagehok stond. ‘Toen ik net in de opleiding van Feyenoord voetbalde, had ik last van mijn knie. Moest ik naar de overkant, naar meneer Meijer. Hij behandelde me en rond december was ik weer fit. “Ga die meneer maar een boterletter brengen om hem te bedanken,” zei mijn moeder. Daar hebben we het nog vaak over.’

‘Leuk was dat, heel leuk,’ zegt Meijer. ‘Mario was een echt Rotterdams ventje. Lekker brutaal, al viel het toen nog mee. Toen hij bij het eerste zat, was hij haantje de voorste. Ondeugend, altijd het hoogste woord. Ik hield daar van, maar er waren ook mensen die dat vervelend vonden. Hou je kop eens joh, pleurisaap!’

‘Weet je wat het was? Ik had een bepaalde bewijsdrang, het kon mij niet snel genoeg gaan,’ zegt Been. ‘Als kleine jongen groeide ik op in de Bonaventurastraat, vlak bij De Kuip. Dan wil je maar één ding: dáár spelen. Na mijn eigen training ging ik bij de training van het eerste kijken. Ballen terugschieten die over het hek kwamen. Het liefst naar Willem van Hanegem, mijn grote voorbeeld. Op zondag stond ik op de tribune. Ik had een seizoenkaart voor Vak P, maar ging altijd op S staan. Ik droomde ervan om op dat veld te staan.’

Dat Been een van de grootste talenten van Varkenoord is, ziet iedereen. ‘Hij had een goed overzicht, goede passing en scoorde makkelijk. Hij kon eigenlijk alles, behalve lopen. Een beetje traag was -ie,’ vertelt Meijer. Been knikt bevestigend.

Toch duurt het even voordat het kind van de club een basisplaats verovert. Aan de vooravond van het seizoen 1983-1984 lijkt de tijd rijp. Dat vindt de dan 19-jarige Been zelf ook. Tijdens die zomer is niet Marco van Basten, John van ’t Schip of Gerald Vanenburg maar híj de absolute uitblinker van Oranje Onder 20 tijdens het WK in Mexico. ‘Ik had daar een interview met Johan Derksen van Voetbal International. “Wordt het niet eens tijd dat jij bij Feyenoord in de basis komt?” vroeg hij. Ik zei dat het inderdaad wel eens tijd werd en dat er jongens op het middenveld moesten wijken voor mij. Die Derksen schreef dat natuurlijk allemaal op. Toen ik me weer meldde bij Feyenoord kreeg ik allemaal scheve gezichten. Ik heb heel wat reclameborden gevoeld tijdens de trainingen.’

Gerard Meijer


‘Toen Mario bij het eerste zat, was hij haantje de voorste. Ondeugend, altijd het hoogste woord’

CRUIJFF
En dan gebeurt er die zomer ook nog iets iets wat niemand in voetbalminnend Nederland ooit voor mogelijk had gehouden. Johan Cruijff komt over van aartsrivaal Ajax. ‘We hadden bijna alleen maar Rotterdammers in de ploeg, die vonden het niks dat een Amsterdammer hier kwam vertellen hoe het moest. Johan speelde op mijn positie, dus het betekende ook nog eens dat ik minder zou gaan spelen. Ik begreep er niks van. Maar toen we uiteindelijk kampioen werden, begreep ik het wel, haha.’
Been pakt zijn telefoon. Tussen alle foto’s van kleinzoon James van twee jaar oud vindt hij een beeld van hem samen met Cruijff, in het gele Gouden Gids-shirt. Cruijff praat, Been luistert. ‘Hij vroeg: “Hoe zou jij dat nou doen, Mario?,”’ zegt Been met een uitgestreken gezicht. Direct barst hij in lachen uit. ‘Nee, hij zal me ongetwijfeld iets uitgelegd hebben.’

Meijer: ‘Weet je wat goed was van Johan? Hij stond niet boven de groep. Het enige wat hij oversloeg, was de middagtraining. Dan kwam -ie bij mij in het hok zitten. Beetje masseren, beetje ouwehoeren. Maar hij bleef altijd tot de rest klaar was met trainen en ging nooit eerder weg. Slim.’

Dat Been tijdens de laatste wedstrijd van Cruijff voor hem invalt, lijkt symbolisch. Het seizoen erna breekt de aanvallende middenvelder definitief door. Hij scoort achttien keer en wordt Nederlands Talent van het Jaar. In zes seizoenen maakt hij 53 doelpunten in 137 wedstrijden, een gemiddelde van 1 op 2,5. ‘Kom daar nu nog maar eens om bij een middenvelder,’ zegt Been, die in die tijd bijnamen als Super Mario en Mariodona krijgt. Toch zal tot in de eeuwigheid het etiket ‘Niet het maximale eruit gehaald’ op zijn carrière geplakt blijven zitten. ‘Ik snap dat mensen daar altijd over beginnen. Met mijn talent had ik veel meer dan één interland kunnen spelen. Je kunt allerlei redenen aanwijzen waarom het niet is gelukt. De mindere teams die we bij Feyenoord hadden na het vertrek van Cruijff, de knieblessure waar ik lang last van heb gehad en waardoor ik op mijn 32ste ben afgekeurd, de keuze om weg te gaan bij Feyenoord omdat ik moeite had met trainer Rinus Israël… Maar ik wil me nergens achter verschuilen en betrek het vooral op mezelf. Aan de andere kant had het allemaal ook veel slechter kunnen lopen. Marcel Peeper brak in mijn tijd zijn been op drie plekken en was meteen klaar, Robbie de Wit kreeg een hersenbloeding. Het leven loopt zoals het loopt en ik heb nergens spijt van.’

Mario Been


‘Achteraf ben ik misschien op te veel momenten én trainer én supporter geweest’

DROOM
Dat leven brengt Been – via AC Pisa, Roda JC, sc Heerenveen, Wacker Innsbruck en Excelsior, waar hij zijn sportieve loopbaan afsluit en trainerscarrière begint – in 2000 terug in De Kuip. Zijn oude jeugdtrainer Leo Beenhakker neemt hem als assistent-trainer op in zijn staf. In die functie wint Been in 2002 (met Bert van Marwijk als hoofdtrainer) de UEFA Cup. Daarna wordt hij op eigen benen succesvol bij Excelsior (kampioen eerste divisie) en N.E.C. (plaatsing voor en overwintering in de Europa League). In 2009 krijgt hij de kans om zijn ultieme droom te realiseren: coach worden van Feyenoord. Meijer weet het nog goed. ‘Ik was die zomer net gestopt als verzorger. Mario kwam me opzoeken om te vragen of ik niet nog een jaartje wilde doorgaan. Maar ik was 74, rende stijf van de pijnstillers het veld in en had nog steeds last van m’n knie. Zelfs Mario kon me niet meer overhalen.’

Been: ‘Ik had het mooi gevonden om nog met ome Gerard te kunnen werken, maar ik snapte zijn beslissing. Voor mezelf was het achteraf misschien niet het juiste moment om in te stappen. De club had een schuld van 43 miljoen euro, er was weinig mogelijk. Maar ja, hoe vaak komt zo’n kans voorbij? Het eerste seizoen werden we nog vierde en haalden we de bekerfinale. Daarna stopten de ervaren jongens en moest ik met veel jeugd gaan werken. Dat ging moeizaam. In dat seizoen heb ik de grootste zwarte bladzijde van mijn sportieve carrière meegemaakt. De 10-0 nederlaag bij PSV. Dat neem ik mezelf nog steeds kwalijk en vergeef ik mezelf nooit. Als er één dag is die ik zou willen terugdraaien op sportief gebied, is het die dag. Dat vond ik erger dan mijn ontslag, al heb ik daar, door de manier waarop het ging, ook lang last van gehad. Het is niet gelopen zoals ik had gehoopt. Achteraf ben ik misschien op te veel momenten én trainer én supporter geweest. Maar dat besef je op zo’n moment niet.’

Meijer: ‘Na je ontslag kwam je meteen naar Spanje, dat weet ik nog goed. Ook daar waren mensen soms hard. Begonnen ze weer over die 10-0. Daar maakte ik me kwaad over. Net of jij dat expres deed. Ik heb wel een paar keer ruzie gehad om jou daar te verdedigen.’

Inmiddels is Been, na avonturen bij KRC Genk, Fenerbahçe (als assistent van Dick Advocaat) en APOEL Nicosia al ruim tweeënhalf jaar trainer af. Dat bevalt hem goed. ‘Ik werk echt met heel veel plezier bij FOX Sports. Daarnaast golf ik regelmatig, ben ik vaak in het restaurant van mijn zoon Gianluca in Barendrecht, kan ik naar Spanje wanneer ik wil én passen we veel op onze eerste kleinzoon James. Van dat laatste geniet ik het allermeest.’ ‘Mooi leven,’ zegt Meijer. ‘Geen stress, geen gezeik.’
‘Wie naar het verleden kijkt, staat met zijn rug naar de toekomst, zeg ik altijd,’ reageert Been. ‘Ik doe elke dag alleen maar dingen die ik leuk vind en kijk vooral vooruit. Bijvoorbeeld naar komende zomer. Lekker naar Spanje met ome Gerard. Toch, vriend?’

Meijer knikt. Dan staan ze op. Met een zoen op de wang nemen ze afscheid.

In het nieuwste Feyenoord Magazine lees je verder onder meer een groot interview met technisch directeur Frank Arnesen en Nicolai Jørgensen, maar kom je ook meer te weten over de roots van Marcos Senesi.