IN HET KOMENDE FEYENOORD MAGAZINE


‘KEUZE UIT 2007 HEEFT OP ALLE VLAKKEN GOED UITGEPAKT’

Eric Botteghin (32) stapte dertien jaar geleden vanuit Brazilië een nieuwe wereld in. In Nederland werd hij volwassen, als voetballer maar vooral ook als mens. Hij blikt in het komende Feyenoord Magazine terug op zijn tijd in dit land. Hier lees je alvast een voorproefje.

‘Voetballen in Nederland was niet iets waar ik in 2007 naar op zoek was. Ik speelde dat jaar toevallig een toernooitje met SC Internacional en was daardoor een week of twee in het land. Ik was opgevallen, want toen ik terugkwam in Brazilië lag er een uitnodiging voor me klaar van FC Zwolle. Ze wilden me een half jaar huren. Dat was een kans die ik met beide handen wilde aangrijpen, want doorbreken bij SC Internacional zou erg lastig worden.’ ‘Het eerste team won in 2006 nog de Copa Libertadores – de Zuid-Amerikaanse Champions League – en het WK voor clubs, dus ik zou niet snel een kans krijgen. Ik wilde dus maar wat graag naar FC Zwolle, ook al wist ik helemaal niets van die club of de stad. Ze speelden toen nog in de Jupiler League. Ik kwam zes maanden op huurbasis en dacht: ik zie wel wat er gebeurt.’ ‘Ik begon erg onbevangen aan mijn tijd in Nederland en dat was eigenlijk wel fijn, want er komt als negentienjarige Braziliaan heel wat op je af als je voor het eerst op jezelf gaat wonen in een vreemd land. Man, wat moest ik wennen toen ik hier kwam. Dan heb ik het niet alleen over het weer, natuurlijk het grootste verschil met Brazilië. Ik denk gelijk aan het eten. Een ander bekend cultuurverschil is de directheid van Nederlanders. Wij Brazilianen kunnen ook wel direct zijn, maar dan komt het echt uit ons hart.’

‘Bij FC Zwolle zei Jan Everse, de trainer die me naar de club had gehaald, ooit: “Als je zo blijft trainen, stuur ik je morgen nog terug naar Brazilië!” Ik dacht: deze man heeft een hekel aan me. Straks moet ik nog echt terug... Maar na de training kwam Everse tijdens de lunch gezellig bij me zitten, alsof er niets was gebeurd. Hij was het alweer vergeten, leek het wel. Later begreep ik dat hij dat soort dingen had gezegd omdat hij mijn potentie zag en hij het beste van mij wilde zien. Dit was zijn manier om mij te motiveren.’

Eric Botteghin


‘Bij Zwolle dacht ik dat de trainer een hekel aan me had’

‘Dat Everse het in me zag zitten, bleek wel toen hij aangaf dat ik bij FC Zwolle mocht blijven. Ik viel blijkbaar in de smaak en zou er tot 2011 blijven. Ik ben er volwassen geworden en dat ging eigenlijk vrij soepel. Ik moest voor mezelf gaan zorgen, wennen aan een nieuwe taal, een nieuwe cultuur en ook aan een andere manier van spelen, maar ik kwam hier met één doel naartoe. Ik wilde alles uit mijn carrière halen. Ik wilde naar een punt waarvan ik nu kan zeggen dat ik er ben: bij een grote club in Nederland, strijdend om prijzen.’ ‘Toch heb ik ook wel moeilijkere periodes meegemaakt, waarin het soms niet alleen binnen, maar ook buiten het veld flink aanpoten was. Vooral in mijn beginperiode bij NAC Breda heb ik meerdere keren een gevoel van eenzaamheid gehad, ondanks dat de mensen daar heel vriendelijk en behulpzaam waren. Dat kwam vooral doordat ik bij mijn komst naar NAC in 2011 volgens mij de enige buitenlandse speler was. Ik sprak al wat Engels, maar ik vond toen al dat ik snel Nederlands móést leren om beter aan te kunnen haken. Alles ging in het Nederlands. Dat was pittig, al kan ik nu zeggen dat het goed voor me is geweest. Maar als ik nu aan die tijd terugdenk, vraag ik me ook weleens af hoe ik het toen allemaal heb gedaan.’

Eric Botteghin


‘Het zijn speciale jaren geweest in Nederland’

‘Voor de wedstrijd hield de trainer een tactisch praatje, wat voor mij dus lastig te volgen was. Natuurlijk kwam hij dan vaak nog wel even naar me toe om een-op-een de belangrijkste zaken te bespreken, maar ik wilde alles begrijpen om me zo goed mogelijk te kunnen voorbereiden. Toch speelde ik alles. Ik denk dat het mijn geluk is geweest dat ik hier op jonge leeftijd naartoe kwam. Je bent dan nog onbevangen en wil gewoon dat veld op en spelen. In die tijd speelde ik gewoon en liet ik alles op me afkomen.’

Eric Botteghin


‘Ik heb alle mooie momenten uit mijn leven hier meegemaakt’

‘Als ik terugkijk op mijn jaren in Nederland tot nu toe, kan ik zeggen dat ik me op alle vlakken erg ontwikkeld heb. Ik ben getrouwd, Melina en ik zijn de trotse ouders geworden van twee zoons. Ons leven samen is hier begonnen. Het zijn speciale jaren geweest, ook sportief gezien. Ik heb alle mooie momenten uit mijn leven hier meegemaakt. Op eigenlijk alle vlakken heeft mijn keuze in 2007 erg goed uitgepakt.’

In het komende Feyenoord Magazine vind je behalve het volledige interview met Eric Botteghin ook onder meer een portret van Ernst Happel en een reportage over een bezoekje van Willem van Hanegem aan Gerard Meijer