NIEUWE MUREN, VERTROUWDE KLANKEN

Feyenoord Academy verhuisde afgelopen zomer naar een fonkelnieuwe accommodatie. Feyenoord Magazine dook een zaterdag in het spoor van vier stille krachten die ‘voetbalfabriek Varkenoord’ elke dag laten draaien. Het kan dat je dit verhaal toen gemist hebt. Daarom delen we het graag via deze weg met je!

Tekst: Bas Abresch - Beeld: Willem de Kam

07:48 uur | Puzzelen op een printje

‘Ongelofelijk eigenlijk, dat we jaren met z’n allen in dat kleine tribunegebouwtje hebben gezeten.’ Ricardo Kern heeft vanuit zijn nieuwe kantoor perfect zicht op het oude Varkenoord, waar de aftakeling in rap tempo heeft toegeslagen. Ramen en deuren zijn dichtgespijkerd, de tribune is ontdaan van zijn stoeltjes en op het voormalige hoofdveld heeft het weelderige gras vrij spel. Ricardo – kaal hoofd, grijs baardje, vriendelijke oogopslag en dito glimlach – neemt een slok koffie. ‘Het had zijn charme hoor, maar geef mij dit maar. Deze accommodatie past veel beter bij onze ambities.’


Zelf beschikt de stafmedewerker van Feyenoord Academy tegenwoordig over een kantoortje dat hij deelt met studiecoördinator Rob Kurvers. ‘Eerst zat ik noodgedwongen met de scouts in één ruimte,’ zegt Ricardo. ‘Die waren continu met elkaar over spelers aan het praten. Logisch, dat is hun werk, maar het was soms moeilijk om je te concentreren. Rob is rustig.’


Dat is prettig, want Ricardo moet soms puzzels oplossen die qua moeilijkheidsgraad niet onder doen voor een vijfsterrensudoku. Een van zijn belangrijkste taken is het maken van het trainings- en wedstrijdschema. Dat is ondanks de verhuizing niet eenvoudiger geworden. ‘We hebben nog altijd hetzelfde aantal velden en hetzelfde aantal teams.

Maar we spelen minder wedstrijden op het hoofdveld, omdat we dat van topniveau willen houden.’ En dus is het soms schuiven. Voor volgend weekend zijn er door de KNVB bijvoorbeeld drie wedstrijden gepland om 12:00 uur. Past niet. Dus moet hij maandag even met de trainers om de tafel om te bespreken welk team zijn wedstrijd kan verplaatsen. Daarna is het schakelen met de tegenstanders, waarmee hij ook contact heeft over de kleding. Straks, als de winter weer aanbreekt, wordt de puzzel alleen maar lastiger te leggen. ‘Soms moeten we dan beslissen dat er niet gespeeld kan worden. Dat is nooit leuk.’


Hij pakt een dubbelzijdig geprint A4’tje van zijn bureau en staat op. De ochtenddauw is iets na half negen nog niet helemaal weggetrokken, maar dat deert de talentjes van Onder 8 en Onder 9 niet. Vol enthousiasme worden de leeftijdsgenoten van VV Spijkenisse en Sparta bestreden. Ricardo kijkt op zijn papier. Een tevreden knik. Het goede veld, en Onder 8 speelt in het uittenue, zoals hij in het schema had vermeld. ‘Een geprint schema werkt toch het beste. Zo houd ik overzicht, zeker op hele drukke dagen. Dan vermeld ik ook altijd de telefoonnummers van de scheidsrechter erbij. Als zij aan de late kant zijn, bel ik meteen. Een paar minuten later beginnen en het schema loopt in de war. Dat moet ik zoveel mogelijk voorkomen.’

RICARDO KERN, STAFMEDEWERKER

‘Het oude complex had
zijn charme, maar
geef mij deze accommodatie maar’

09:12 uur | Veters strikken

Dat het printje van pas komt, blijkt wanneer Ricardo door de rood-witte kleedkamergang terugloopt naar zijn kantoor. ‘Hé Ricar, wij zijn nu hier gaan zitten. Kleedkamer tien. Klopt dat?’, vraagt Leen Boer, trainer van Onder 7. De vinger van Ricardo gaat over het A4’tje. Het klopt. Achter Leen Boer laat een van de jongetjes zich keihard op de grond vallen, alsof er geen betonnen vloer onder hem ligt, maar een heerlijk zacht waterbed. ‘Zó moet je straks duiken,’ zegt hij tegen zijn keeper, die alweer wordt afgeleid door een andere teamgenoot.

Roy Cohen en Tim Kraaijeveld kijken al niet meer op van het geduik en geschreeuw. De teammanagers hebben gekkere dingen meegemaakt met de jongste leden van Feyenoord Academy, maar zijn ook even te druk. Er moet gestrikt worden. Veters. Heel veel veters. Van schoenen en van broekjes, die anders van de pupillenbillen zouden glijden. ‘Mooi man, die chaos. Nu mag het even, maar straks zitten ze netjes, hoor.

Let maar op,’ zegt Roy, al tien jaar teammanager bij de jongste jeugd, terwijl hij de voetbalschoenen van een kleine blonde nummer zeven vastmaakt. ‘De chaos is hier trouwens wel minder dan op het oude Varkenoord. Die nieuwe accommodatie doet wat met die jongens. Ze gedragen zich beter. Ze zien dat alles nieuw is en willen het netjes houden.’

‘En,’ zegt Roy, terwijl de pupillen door de ruimte stuiteren, ‘je zou het nu niet zeggen, maar er is hier rust. Vroeger zaten we regelmatig in de kleedkamers van de Sportclub, soms zelfs met een ander team. Ouders liepen dan in en uit. Onrust. Hier kan dat niet omdat we in een apart gedeelte van het gebouw zitten.’ Dan kijkt hij achterom, waar alle spelertjes ineens stil op hun stoeltjes zitten, terwijl trainer Leen vertelt hoe ze vandaag willen spelen. ‘Zie je wel?’, zegt Roy met een knipoog. ‘We hebben hier helemaal geen vaders en moeders nodig.’

ROY COHEN,
TEAMMANAGER FEYENOORD ONDER 7

‘De nieuwe accommodatie doet wat met de jongens. Ze gedragen zich beter’

10:02 uur | Toezichthouder met topconditie

‘Had Sem al verteld over onze clean desk policy?’ Raymond van Meenen kan het niet laten een geintje te maken over het ietwat rommelige bureau van Sem Pattipeilohy. De toezichthouder heeft zijn antwoord klaar. ‘Dat kladblok ligt hier voor jou hè!’, countert hij richting de manager van Feyenoord Academy. ‘Raymond heeft iedereen gevraagd op te schrijven wat we missen of wat anders zou kunnen. Nou, dat doe ik dan. Maar verder zit ik hier bijna nooit. Ik lees ’s ochtends mijn mail en ga aan de slag. Ik ben een bezige bij.’


Je kunt Sem uittekenen met een sleutelbos om zijn nek. Hij kan elke deur openen en sluiten. ‘Nog niet alle trainers hebben alle sleutels. Dus ik hoor mijn naam heel vaak deze eerste weken,’ zegt hij, gevolgd door zijn typerende schaterlach.

Het scheelt dat er tegenwoordig een receptioniste is. ‘Op het oude Varkenoord zat ík bij de ingang. Er hing een bordje: “Hier melden”. Maar daar liep iedereen gewoon voorbij. Of ik zat er zelf niet, hahaha.’


Zijn taak als waakhond heeft Sem wél nog steeds. Jeugdspelers die met een pet op of oordopjes in binnenkomen, krijgen een blik die woorden overbodig maakt. Wordt er in de gangen gerend, dan hoor je Sem roepen: ‘Dat doe je maar op het veld, niet hier!’ Ook maakt hij de koffieautomaten schoon, vult hij de waterdispensers bij en zet alle tv’s in het gebouw aan en uit. ‘Mán, ik moet hier twee keer zoveel lopen! Daar was het één lange gang, hier zijn het twee verdiepingen. Ik heb nu wel een betere conditie door al dat traplopen. Maar stiekem neem ik af en toe ook de lift hoor.’

SEM PATTIPEILOHY, TOEZICHTHOUDER

‘Mán, ik moet hier twee keer zoveel lopen dan voorheen!’

11:19 uur | Nieuwe wasmanden én een tv

Radita van Oorschot-Stan heeft nieuwe wasmanden. Tien dozen van ’s lands bekendste webwinkel staan in twee rijen van vijf opgesteld in het kledingmagazijn. Coördinator onderbouw Glenn van der Kraan pakt er één van de stapel, scheurt ‘m open, pakt de wasmand uit de doos en kijkt ernaar alsof het een blinkende Europacup is. ‘Prachtig, Radita. Ik kan niet anders zeggen. Goeie keuze.’ Lachend haast Van der Kraan zich naar buiten.

Radita, haren in de krul, lippen gestift, schudt haar hoofd. ‘Goeie jongen, die Glenn. Net als zijn broer James. Ze hebben me flink geholpen deze zomer. We hebben alle nieuwe adidas-tenues gewassen, gevouwen en gelabeld. Was veel werk,’ zegt ze met een accent dat haar Roemeense afkomst verraadt. ‘Toen moest de verhuizing nog komen. Zes weken lang heb ik zes dagen gewerkt. Maar moet je nu eens kijken.’

Van alle medewerkers is Radita er qua werkplek vermoedelijk het meest op vooruitgegaan. Negentien jaar lang werkte ze onder de tribune op Varkenoord, een kille ruimte met weinig daglicht. ‘We konden daar wel veel kwijt, want het was een hele lange ruimte. Maar dit is veel beter. Kijk, door die ramen komt licht. Ik heb een radiootje aan. En straks komt er ook nog een tv. Kan ik het wedstrijdschema in de gaten houden. Helemaal blij, dat ben ik!’

Dat zijn de trainers en teammanagers ook met Radita. De hele ochtend is het een komen en gaan van kleding; de een komt de tas halen voor een uitwedstrijd, de ander zet twee wasmanden natte kindertenues op tafel. Allemaal maken ze even kort een praatje. ‘Gezellig hè?’, zegt Radita. ‘Iedereen is zo positief. Die nieuwe accommodatie geeft echt nieuwe energie. We worden langzaam een soort bedrijf, maar we gaan nog steeds op dezelfde manier met elkaar om.’ Dan pakt ze de wasmanden op en loopt naar de wasmachines. Het bedrijf moet wel blijven draaien.

NOG TWEE NIEUWE VELDEN

Hoewel het nieuwe Varkenoord eind augustus feestelijk werd geopend, is de accommodatie nog niet helemaal af. Naast enkele details die nog worden aangepast of toegevoegd, moeten ook nog twee nieuwe velden worden aangelegd. Deze komen op de plek van het oude hoofdveld en de oude tribune en worden ten opzichte van de oude situatie een kwartslag gedraaid. Het is de bedoeling dat de teams van Feyenoord Academy uiterlijk met ingang van het seizoen 2020-2021 gebruik kunnen maken van deze velden. Tot die tijd wordt nog gebruik gemaakt van twee velden op het oude Varkenoord.


Test je kennis over Dick Advocaat!


Recept voor herstelkwark